H Φιστικιά είναι δέντρο που δεν αντέχει την πολλή υγρασία και αναπτύσσεται καλύτερα σε κρύο και σύντομο χειμώνα χωρίς πολλές βροχές και μακρύ και ζεστό καλοκαίρι. Οι ρίζες της μπαίνουν βαθιά μέσα στο έδαφος και έτσι είναι εξαιρετικά ανθεκτική στην ξηρασία, περισσότερο ακόμα και από την ελιά. Το χώμα που προτιμά είναι αμμοπηλώδες με πολύ ασβέστιο. Η φιστικιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό και σπορά. Ο καρπός μαζεύεται, στεγνώνεται και φυλάσσεται για λίγο καιρό μέχρι να φυτευτεί.

Στα φυτώριά μας μπορείτε να βρείτε τις σημαντικότερες ελληνικές ποικιλίες.

Η ελιά ευδοκιμεί σε κλίματα εύκρατα χωρίς ακρότητες θερμοκρασίας (με μέση ετήσια θερμοκρασία 16°C) και υγρασίας, γι’ αυτό είναι ευρύτατα διαδεδομένη στη μεσογειακή ζώνη όπως στην Ελλάδα. Ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές, αρκεί η θερμοκρασία να μη κατέρχεται πολύ και για μεγάλα χρονικά διαστήματα κάτω από το μηδέν. Έτσι, ιδιαίτερα κατάλληλες περιοχές για την καλλιέργειά της είναι οι παραθαλάσσιες. Τα δέντρα φυτεύονται σε ευθείες σειρές ή σε ρομβοειδείς διατάξεις ανάλογα με την ποικιλία και την ποιότητα του εδάφους.

Στα φυτώριά μας διακινούμε δενδρύλλια ελιάς αποκλειστικά δικής μας παραγωγής που προέρχονται από εμβολιασμό αγριελιάς. Οι εμβολιασμένες  ποικιλίες που παράγονται και προορίζονται για την εγκατάσταση καλλιεργειών ελιάς, βρώσιμες ή για λάδι, είναι η «Κορωνέικη» «Μανάκι» «Πατρινές» σε διαφορετικά μεγέθη και ηλικία. 

Τα δέντρα αυτά τα λένε και «ξινά», γιατί η γεύση των καρπών τους είναι ξινή ή υπόξινη. Τα εσπεριδοειδή λέγονται ακόμα και «λεμονοπορτόκαλα» και «ξινόδεντρα». 

Τα εσπεριδοειδή ευδοκιμούν πολύ στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στα παράλια μέρη. Καλλιεργούνται σ’ όλες τις χώρες που έχουν κατάλληλο κλίμα (δροσερό) και έδαφος (αμμοαργιλώδες). Πολλαπλασιάζονται με μπόλιασμα και καταβολάδες, αλλά ο καλύτερος τρόπος πολλαπλασιασμού τους είναι με σπόρους νεραντζιάς και κατόπιν με μπόλιασμα του μικρού δέντρου στην ποικιλία που θέλουμε.

Στο φυτώριο μας μπορείτε να βρείτε τις σημαντικότερες ελληνικές ποικιλίες: ξινά, γλυκόξινα, Μέρλιν κλπ.